Hüzün denizin , harflerin kulaçların boğuldun, boğulacaksın…

Artık yetmedi mi ?

Bitmedi mi ?

Mevsim geçmedi mi ?

Güzü çıkart üstünden,

izin ver bahar vursun dallarına,

İzin ver, güneş solusun aydınlık yüzünde,

İzin ver harflerin çiçek açsın,

gün gibi,

bahar gibi,

kuşlar gibi,

Cıvıldasın, kahkahalar

mor menekşe kokusunda

seni gülsün, seni yazsın,

Kulaklarımda,

bir müddet ağladı bu sesler,

çınlaya çınlaya…

İçime, içimin içine sessizce fısıldadım,

Keşke yazabilseydim,

mutlu bir anı, heybemden çıkarıp da

tellendire tellendire yazabilsem keşke…

Kim bilir, belki bir gün aydınlık olur

gökkuşağı geçer harflerimin üzerinden

güneş gülümser,

kuş olur semayı kanatlarım…

Kim bilir, belki bir gün…

Sibel Karagöz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın