Doğsun yeni bir şafak
Dağılsın kör karanlık.
Yakılan Nisa değil,
Biziz, cümle insanlık.

Cahiliye ye döndük,
Yakmak caiz diyen kim?
Cennet ehli insanı,
Yakanı eğiten kim?

Lanetlik yaratıksın,
Yiğitlik mi yaptığın?
Hangi ayette demiş,
Öldürün yarattığım?

Allah’a inanmayan,
Putperest olsa dahi,
Kimsenin hakkı değil,
Sorgulasın günahı.

Kadın katleden cani,
Doğmasın der afak’a.
Sahte din, sapık fikir,
Kim demiş insan yaka?

Anne, bacı kutsalın,
Yar, İrem bağın iken.
Kadın çiçekli dalın,
O güldür, sense diken.

Buna duygu da denmez,
Cani dolmaz sevgiyle.
Yakarak gül derilmez,
Hesap vermeli böyle.

İnsanlık, insan diyen,
Cahiller de çırpınır.
Emircan, geç kalırsa,
Adalet, canlar yanır.
01.01.2021 Emir Şıktaş Nisa;kadın

By emircan

Bir ömrün sonbaharı..

2 thoughts on “KARANLIK!”
  1. Bitmesi dileği ve isteği ile kaleme aldığım bir şiirim, teşekkür ederim..

  2. Analar hacer olmadıkça çocuklar ismail, Babalar ibrahim olmadıkça anaların Hacer olması ne mümkün…
    Eyvallah. Kaleminiz dert görmesin.
    Selamlarımla.

Bir Cevap Yazın