Ben öyle gülerim Ki ;
odundan biçilmiş kaftanım ;
duvardan düşmüş cemalim;
Çarkın terkisine ivme katan
kahkahalarımı
kimse duymaz …
gözyaşlarımın inim inim inleyen sesini

Kimse duymaz…
Umut işte…
Geceden sabaha tohuma
Günden geceye toprağa
Aydan yıla fideye
Seneden seneye ağaca
Baharlar
Yazlar
Kışlar
Köklerden düşlere
Hiç biri kar etmedi
Yüreğe düştü köz
Yağmurlar etmez kar
Gülerim damla damla
Düş düşüverdi,
acı bir damla
Kahkahaya…
Öyle güzel gülerim Kİ…
Ben bile K/ANARIM…
Tuğlalar örsem gözyaşlarım akıyor
Öyle sicim gibi değil
Gamze gamze
Öyle güzel gülerim Kİ
Sen bile K/ANARSIN
Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın