seni

azaltamadığım

seni

sabahın aymayan saatlerinde

köhne bir lavaboya asmışlar

her köşesi sen bağırıyor

yine bir düş arifesi

deyip deyip

suyu çaldım suratıma

şaşkın bakan gözlerime

ama gitmedin

ben buradayım

yüreğinde

gözlerinde

ellerinde

baktım

ilk defa doğruydun

aynanın karşısında

suyu açtım

gözlerimden akıyordun

azaltamadığım acımın

adı üstünde

sen

bir çay koydum

açılırım diye

sen

yine oturdun karşıma

deli kadın

beni azaltamazsın

bardağından akar

damarlarında dolaşır

yüreğini , yüreğimi

öperim

sen

çay dersin

ben

seni seviyorum

derim

azaltamazsın

artarım

her gün her şeyin

zamlandığı vatanımda

bana zam yok mu

aşk olsun

Aşk

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın