“Empati” diye bir gerçek var.
Bu öyle bir duygu ki,
Uzağı yakın,  yakını net,
Gecesi gündüz, gündüzü güneş,
Soğuğu sıcak, sıcağı nefes,
Tutsak umudu salıveren bir kafes.

Anlaşılmadan önce anlamak,
Anlaşılmaya değil mi? Yol olmak…
Kırbaçlayan bakışa inat,
Sen yine de
onu anla ve elini uzat.
Allah katında gönlün olsun rahat,
Sonrası ise ab-ı hayat.
✒️_Nurşen Yayla_

Reklamlar

Bir Cevap Yazın