Benliğimi arıyorum…
Zira,
İçimden içre koşan,
bir ben var..
Her çağın kapısını çalan,
şu sinemde,
kışta açan kardelen ümidi var…

Biliyorum,
O çağ ne asırlar kadar uzak,
Ne de soluğum kadar yakın…
Belki;
Sadeliğin saf diyarında,
Sevginin saygının,
Masum inşasında…
Belki de;
Alın teri dökülen tarlalarda,
Dua eden kınalı avuçlarda…
Doğrunun hakikatin yurdunda,
Cehaletin ise olmadığı safhada.
Kim bilir belki de;
Sadakatin dikensiz yolunda,
Samimiyetin zemheride çiçek açan bağrında.
Ya da;
Şükürle oturulan sofraların,
Riyasız nefis tadında.
Söylesene hangi çağsın sen?
Keşke beni de buyur etsen…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın