Zahirden çıkmaz mahir:
Öze bakmak gerek.
Her sözü büken olmaz şair:
Söze bakmak gerek.
Deme herkes kirli, bir ben tahir:
Kalbe bakmak gerek.

Hey sen: Dürüstüm diyen șahid!
Dürüst ol: bu söz sana mı ait?
Yalandan belin bükülmüş,
Böyle mi olur zahid?

Bir katil var karşımda, bir de kâtip.
Maktullere ne gerek hutbe ile hatip?
Her hutbe veren değil hatip.
Her yazan değildir kâtip.
Bir ölüye bak, bir de diriye:
Ölüm gider mi sandın iki kelam edip?

One thought on “ZAHİRDEN MAHİRE”

banuyurtseverrr için bir cevap yazın Cevabı iptal et