bazen hayat ne kadar da bayat,

yıllar var ki !

adı, sanı asılı kirpiklerimde

kaç defa  

tek çizgide ışıklar öpüşür

ya da 

kaç defa

tuşlarda elim dolaşır

arayamam 

arayamadım da zaten 

ağaçlar soyundu kara kışlar gibi 

ben titredim kuru bir yaprak gibi 

ağaçlar giyindi yemyeşil nehirler gibi 

ben ayazda kalmış serçe gibi 

dondum, dondum 

ellerim, ellerimde “ara” tuşuna 
basamadım 

ben aramadım, o da aramadı

neden , niçin havada asılı kaldı

ölüm gibi bir şey oldu

baktım 

tabuttaki gençliğim 

belki de çoçukluğum 

belki de toyluğum 

bilemedim 

bazen hayat çokta bayat

askıda kalmış ekmek gibi 

boş şişelerde kalmış su gibi 

acı, acısı frenk acısı

içsen de bitiyor 

içmesen de 

bazen, bazenler de bitiyor 

Sibel Karagöz

#sibelkaragözşiirleri

#kızıma

Reklamlar

Bir Cevap Yazın