Gökyüzü yıkılıyor üzerimize

Bu yüzden yığılıp kalıyoruz yeryüzünde öylece

Anlatsam seni uzun uzun

Yeniden inşa etsem

Gökyüzünü ayakta tutabilecek şiirleri sütun sütun

Lakin ne anlatmaya

Ne de yazmaya yetiyor gücüm

Göğün maviliği sesimi soluğumu kesiyor

Yer yarılsa da içine girsem büsbütün

Dağlar, çiçekler, taşlar dile gelse

Zifiri karanlıklar içerisinde

Anlatsam seni uzun uzun

Tozlu raflar arasından değil

Eski mezarlıkların birinden

Çıkarsam ortaya yeni bir dil

Ve anlatsam seni

Yeraltı sakinlerine uzun uzun

Bugün bilmem hangi yılın,

Kaçıncı ayın, kaçıncı günü

Tek bildiğim yağmurlu bir ikindi vakti

Kalksam abdest alıp anlatsam seni şimdi

Rabbime uzun uzun…

Abdullah SÖNMEZ

Bir Cevap Yazın