ZAMANI SUSKUNLUĞA KURDUM

ZAMANI SUSKUNLUĞA KURDUM

bütün harflerim sesini yitirdi,

belki sözüm bitti,

belki anlamı kalmadı,

içime içime , için içine

konuşuyorum,

dudaklarım kıvrımlarına

küsmüş,

ses , ince bir sağırlığa

saklanmış,

saksıda allar saçan gülüm,

boyun bükmüş,

belki sesin sessizliğine,

belki yalnızlığın acı çığlığına

harfi harfine yuttum

zamanı,

suskunluğa kurdum.

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın