Ütopyasına göre ;

Yasanacaklar

Bir kelamla başlardı yahut bir şiirle.

Öyle ya şiir hayatı olmuştu.

Yatarken yorgan ısıtmaz şiire sarılırdı

Kalkarken güneş vurmaz yüzüne,

Onu ancak şiir aydınlatırdı .

Bir gün anladı ki şiir de kafi kalmadı.

Ve sonunda bir şiir kadın yarattı .

Ütopyasında artık bir şiir kadını vardı

Ve tek ona sarılırdı

Işte tam orada, yüreğinde

Enkazın altından çıkacak bir can vardı

Böbrekleri aşka susamış bır can

Kalbi,

Spazmı şiir kadın yaratırken yaşamış bir can

Ve

Açlığı sevgisizlikle tatmış ,

Enkaz altında bekleyen böyle bir can vardı

Tuğla tozlarından görünmeyen yüz hatlarında

Gülmeyi ögrenecek bir çocuk saflığı vardı

Çok gecmeden bir ses duydu

Hem de onun dilinden konusuyordu

Yardım elini bile şiirle uzatıyordu.

Yine ütopyasına göre

Yaşanacaklar

bir şiirle başlardı.

Yaşanacaklara ve yaşanamayacaklara …..

Bir Cevap Yazın