bu kaçıncı, geceye güneşi çalışım,

bu kaçıncı, sayamadım,

rakamları alt alta , üst üste koyuyorum

topluyorum, kahkahalarını

çıkartıyorum, göz yaşlarını

çarpıyorum, seviyorumları

ve bölünüyorum, terkedişlerine

ben, senden ayrı yazılmıyorum

hiç bir işlemin sonunda

ya bölüm,

ya kalan,

hep ekslen,

hep yarım ,

bir gün’aydına el veriyorum

tüm yarımlar,

tüm kalanlar,

ellerim de,

hava da kasım zılğıtları

dili dişi titreyen

ciğerimde yanık türküsü

nefesimde yürürsün

öyle habersiz

öyle titrek

öyle yalın

tüm kalanları tamamlar gibi

ilk gün gibi

sanki güneşi beraber uyandırır gibi

öyle gerçek,

öyle düş,

öylesine değil …

Sibel Karagöz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın