O,

gecenin güne kavuşması gibi bekliyordu …

Bir alo’ya ses vermemi,

Bir merhabaya hayat vermemi,

Bir hatır’a , al güller dökmemi,

Bekliyordu …


Ben,

Gecenin yıldızlarına karıştım,

geceyi koynuna bıraktım ,

uykuyu , düş’e sardım,

özleme,

düşlerinde bul beni,

ara , sor , bir alo de ,

bekleme, bekletme dedim,


O,

beni bekliyordu….

Ben,onu bekliyordum…

Bu böyle devam eder gider

Ne gece bitti ,

Ne gündüz

Varken, yok olmak

Yokken, var olmak

Elinde , dilinde

bir ses ver

Bir varlık göster…

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın