insan insana su,

biraz ekmek,

biraz katık

insan insana

dağ dağa soğuk

kar üstüne kar

kibir üstüne kibir

ufak ufak dağlar

sokak lambaları gibi

numarası tuşlanmaz

adresi solar, tozu üflenmez

unutur,

dağ başında yağan dolu

üşüttüğünü , yüreği titrettiğini

unutur,

bu kayıptır birazda ayıp

kaf dağı, bilir mi ki ?

tüneyen serçenin ayakları titrer

sevgisizliğin üşütür

bekler, bekler

damlar,

gözyaşı

son damlasıdır

bilmez

bilmedi

bilmeyecek

insan insana kayıp,

birazda ayıp…

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın