Ne sen bana yar oldun,
Ne de ben sana hâle,
Acı hayat yaşadık,
Son pişmanlık nafile.

Geceler sensiz zindan
Günlerim bitmez çile.
Yokluğun azap verdi,
Gelmedin bir kez bile.

Canımdan adak verip,
Düştüm ben dilden dile.
Hâr-ı Bülbül çiçeğim,
Nağmeler de sen güle.

Suskun durma ey gönül,
Zaman koydu bu hâle,
Devran böyle gider mi?
Oku Tar! susma, söyle!

Sabah ağladı mı yar?,
Yeşil gözlüm vah ile,
Segah okuyan mı var?
Seda çattı Bülbül’e.

Gün be gün çoğalırken,
Hasretliğin benimle.
Emircan çare sabır,
Gelen gider haliyle.
24.11.2020 Emir Şıktaş

By emircan

Bir ömrün sonbaharı..

Bir Cevap Yazın