ÇOK GEÇ

Kendi halim diye bir yer var,

Kapısı yok, davul gibi çalan,

Camı yok, pervazında kuşlar cıvıldayan,

Sesi yok, bağrış, çağırış, zılgıt çalan,

Dedim ya kendi halim, dinlerim içimi

İçimin sesini, fısıltılara kulak veririm,

Kocaman bir boşluk,

Kısacası hiç,

Bıraktım, herkesi, her şeyi,

Ben bıraktığımı sanıyorum,

Ya da sandığımı sanıyorum,

Oysa , ben bırakılmışım,

Ben terkedilmişim,

Kabuğuma çekildiğim de anladım

Geç oldu, çok geç…

Şimdi kapımı çalsan ne olur ?

Eşiğim de yürüsen ne olur ?

Çok geç, çok geç …

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın