Çocukken güzel miydi yaşamak?
Yoksa bu hayatın yükü omuzlarımıza fazla mı geldi?
Hatırlarım çocukluğumda delicesine koşturmayı
Memleketimin dar sokaklarında oynamayı
Dizimde açılan o küçük yaraları
Ve gökyüzüne huzur içinde bakmayı
Evet on yıldan fazla oldu
Çocukluğumun önümden hızla geçeli
Bir belirsizlik doğdu zamanla
Kuşkulu beklentiler gelecek telaşı ve büyüklerin öğütleri sardı etrafımı
Öyle büyük alanlar yavaş yavaş kendini dar alanlara bıraktı
Ve aynı hissedemeyeceğimi bilerek bıraktım usulca çocukluğumun elini
Oysa bütün gün bizimken şimdi ufacık şeylerle ödüllendiyorum kendimi
Kayıp anlarda hatırlar oldum eskiyi
Bir vedaysa çocukluk
Kayıp giderken izlemekse öylece
Hissetmekse büyüdüğünü damarlarında
Eski dostların kelimelerini kazımaksa hafızana
Belki de arada bir kitabın sayfasını aralamak gibi keyif alır insan
Böylece yâd etmiş olur toz tutmuş o kitabı
Böylece anlam kazanır güne merhaba demek
Yaşama tutunmak biraz daha çekilir olur
Günler hızla akıp giderken …

Bir Cevap Yazın