Vazgeçemem ellerinden,
ellerin geçti ruhumun mahrem yerlerinden,
su yolunu bulurmuş ya hani;
su oldun,akıp gittin göğsümün içinden.

El oldun bana, bilhassa ellerin oldun.
Bakmaya kıyamadığım gözlerinin görülmezi oldum.
Birden çok değiştin,
Yedi kat eller gibi yabancı oldun.

Yağmur bana hediye gibi kokunu getirirdi,
Gönlümü bir çocuk gibi şenlendirir, sevindirirdi.
Birden yaz geldi,
yoğmur seni koynuna alıp bilmediğim yerlere gitti.

Sanki,gelip beni attığın kuyudan çıkaracaksın gibi.
Gözlerimin içine bakıp umut vereceksin gibi,
“bu hayat yaşamaya değer”diyeceksin gibi,
Sarılacağım anı ilk günki heycanla bekliyorum.


Evinin önündeki kaldırım,mezar taşı gibi soğuktu.
kalbim ise sevginin ateşiyle ilk günki gibi sıcacık.
Aklımda hep aynı soru ” O Ne zaman gelecek?”
Ruhum sensiz geçen her gün toprağın en altına girecek.

Laleler açtı sümbüller renklendirdi bahçeleri.
Bahar gelmiş çiçekler baharın sevincinden renklenmiş.
Sen ne zaman gelip sevindireceksin beni?
Yüreğine hiç dert düşmesin lütfen, ihmal etme kendini.
Melek Dündar🌹

By melekdündar

Şair

Bir Cevap Yazın