içimden boynu bükük bir gonca düştü

buruşurum üç noktalı tümcenin sonuna

göz yaşlarım hır gür çıkara çıkara

süzülür harflerinin arasında

umut dağlara kar

umut denizlere kısmet

umut gökte

günden güneş

geceden yıldız kesti

eteğimden dökülür

kar gibi beyaz

gece gibi kara

yıldız yıldız

bir yanar bir söner

güneş gibi goncası gülü

gece gibi küsüşleri

ellerimde kaldı boyun büküşleri

üç nokta ardında bir serçe kaldı…

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın