Sayfaların içinde aradım kaybettiğim kendimi,

Ahu revan eyledi çıkmaz sokaklar içimde ki seni,

Bir türlü manna veremedi düşüncelerim ve çırpınıpta tutamadığım ellerin,

En nihayetinde yitirdiğim en büyük mutluluk oldu seni bana hatırlatan herşeyim,

Müstesna bir niyetin kurbanı oldu uğruna ardımda bıraktığım gençliğim,

Belki bir gün gözlerime zuhur olan bu hülya dan çıkar zebun olmuş sözlerim,

Hiçbir vakit umutsuz olmadı  lakin mesut da değil  gönül hânem,

Bir gün mutlaka  kulaklarında çınlayacak senin için son söylediğim risâlem.

Bir Cevap Yazın