gün kapanır göğü inleten ahtta

küserim çiçekler gibi bedbahta

kapanırım içimin ,tek tahtına

sararım düşlerimi elmas taşta

özlemek gelir geceye inatla

dudaklarım düşerken sen damlarsın

zamanı ,azı ,çoğu farketmeden

geceye su olup aktıkça yazdın

mor yazmalar düş’er yazın kanlanır

kanlar içinde yazı su da açılır

ağlayarak,inleyerek saçılır

kağıttan gemiler içimi alır

içimi içimden beni benden al

özleme söyle acının ipini

yüreğin kilidini açsın apak

indirsin gözün yaşını tahtını

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın