sevmek öylesi bir şey değildi

o anlamadı, ben de anlatmadım

kuşlar maviye kanat çırptı

sevda harflerinden soyundu

bir bebek daha doğdu

bir anne daha güldü

gece gibi bir şey oldu

bir yürek daha soldu

bir dede daha öldü

biri ağladı, birileri güldü

ağlamakla gülmek

arasında kaldım

arafta

birazda bu tarafta

o , o tarafta

anlamaz, dinlemez

için içinde bir hiç…

ne arafta

ne tarafta

Kısacası

“hiç”

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın