Sonbahar gelince düşerim şu amansız derde
Yakar canımı her seferinde,en zamansız yerde en acı hâliyle.
Durup dinlerim kuşların sesini,bir haber var mı senden diye.
Neler duyarım inanmak istemesem de,bu yüzden çoğu ânı unutmak zorunda kalırım.
Bilmem ki nasıl olur seni sevmemek?
Senden vazgeçip,bir avuç sevdayı başkasından dilemek.
Bilmem ki nasıl olur senin yüzünden bu şehri terk etmek?
Senin olmadığın şehirde tekrar seni sevmek işte böyle tuhaf olur seni sevmemek.
Bilmem kaç şiir yazdım senin gidişine?
Sayamadım ki ben bir türlü,kalbimi alıp götürdüğün bilinmezlere.
Ayrılık şiirleri yazıyorum belki dönersin diye ama kimse farkında değil;
Olur da dönersen bir gün,ben seni affetmem.
Gerekirse bir ayrılık şiiri daha yazarım içinde yine senin adın geçen…
                             Hüseyin Nur Demirkol

Bir Cevap Yazın