YARIN DA BENİM

bulutlarca indin kirpiklerin gölgesine

karanlıkları aydınlatan güneşim doğdu

yele değen nefesin yeşillendi çift ferde

ben fidanım moru pembe fistanlı perdede

açar gül tahta pervazda yağ tenekesinde

bir gölgenin düşüşü yüzde gül’ü yürütür

düşer akla olmak yada olmamak buluttan

güneşten ,soğuk yelden ,elden geldin gölgeden

kirpiklerin öpüştüğü kavuşmak kavuşmak

gecenin perdesinde güneşin gölgesinde

kavuşmak olmak ,olmaksa kavuşmak buluttan

geç gelen geceden ,doğmamış güneşten

gölge

doğacak doğacak yarınlar yarında benim…

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s