KARANTİNADA RÜYA

büyük küçük karaltılardan bir aydınlığa

pencereler açılıyor rüzgar tarlasına

bir koyup bin alınan öfkelerin tarlası

rüzgar esiyor gözlerin gölü üzerinde

saklanmış mezarlarından horluyorsun hor hor

kaç kere gömmüşsem kaç kere yıkadıysam “o”

naşı ,öfkeyi ,isimsiz taşların altına

karanlık sisli bulutların altında çaktı

öfkenin y’eli belki intikamın yakamdan

düşmeyen ekinlerindi solmayan ,gülmeyen

konuşmayan sesi duymak istedim çok defa

belki sen de konuşmak istiyordun rüzgarın

rüzgarın hışırdadı önce karanlıklara

yırtıldı öfkelerinin tarlası şimşekler

isimsiz ,isimli isimsiz çağırıyorlar

beni yelden,beni benden önce alıyorlar

veda hutbesi bu haşin rüzgarlar esiyor

mezarlıklar ,mezarlar ,mezar taşları silik isimsiz öfkeleri dudaklara rüzgara

bıraktılar beni, beni benden ala ala

horlaya hortlaya karabasan çöke çeke

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s