UMUT DÜŞ’TÜ

yeniden doğmak ,adıma adını yazmaktı

cenine can ,ruha akça beden giydirmekti

ipi kopuk uçurtmalar havalanır avucumdan

ne garip şey bu yaşamak ,yaş bir ağaç gibi

oldum derken solmak ,soldum dedikçe çürümek

solgun yapraklarından güneşi uyandırmak

can bulayım derken, canda can dökülür

ertesi

adım adından düşerdi,cenin mevsimlerden

ertesi, ertesi sabah,sabahlar utanır

dünyama güneş gözlüğü gözlerin inerdi

görmezdim günü , yarınları ,dünden

kalmışım

günler durur mu hiç ? birbirinden peydahlanır

ipi kopuk düşler doğar, günaydın ,ay’dın der

uyanırım düşten,umut düş’tü ay’dım ,aydım….

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s