İÇİM İÇİMDEN GİTTİ

sözler harflere dolandı

düğümler attı boğazıma

vakit gece

gök zifiri karanlık

içimin deryaları dalgalandı

ben rüzgarıma kulaç attım

her atış

bir pembesi hayal bulutu

üfledi evrene

sema karayla toz bulutu

arasında griye çaldı

sanki içimi benden aldı

azar azar

nefesin soluğunda

ay’ın dolunayında

tüy gibi hafif

yaprak gibi naif

gölgemin gölgesi

yol aldı yanımdan

uzaklaştıkça gözlerim seyirdi

bir his belirdi içimde

giden kimdi

ne eli elim

ne dili dilim

ne gözleri gözüm

yaban bir vatan’daş

hiç tanımadığım bir uyruk

başka bambaşka

topraklarım

kendime bile yaban

öyle dışardan baktım kendime

o’da ardında bırakıp gitti

tüm sevdiklerim gibi

içim içimden buhar oldu

gitti…

Sibel Karagöz

3 comments

  1. Sen sağ kal. Kalemin ve yüreğin bize lazım. İzin verirsen Dostluğunada talibiz elbet. Kırılmasın Kalemin…

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s