UNUTTU

günü kavuşmalara bıraktım

ser’i düş bulutlarına,

bulutlar dile geldi

ele geldi de

cümle’si devrik

tümceleri dizdiler atlas göğe

önce anlamadığım bir dil dedim

sonra fısıltılar geldi gaipten

kulaklarımı tırmaladı

yüreğimi hançerledi

sözler yürüdü gam bürüdü

işte o saatten sonra

ben ben değildim

oda duvara ,duvar kapıya

kapı cama ,cam suratıma

fırlatıyor harfleri

harflerin her biri

kama’larca ciğerime

yüreğime değiyorda

gözlerimin altındaki

torbalara imza atıyordu

oysa göz altı torbalarım

üryan ceplerine kadar

dolmuştu

bütün ceplerden aynı yük’lem

dökülüyordu,

“unuttum “

bu yetti gerisi hep başka

bambaşka bir dil…

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s