öyle…

o yüzden ufkun derinliğinde

göğün sonsuz mavisinde

yerin ayak değmemiş sathında

nokta dahil bulanmaz

doğa üstü

benzemez hiç bir kumaşa

biçilemez kaftan

tutamaz mesken

ayrı bir ruh

giremez bir kalıba

herkes gibi değildir

naif zarif bir serçedir yüreği

kanadı kırık

yüreği yufka

umudun ekmeğini kırar

kırıntılarından medet umar

o da bilir

ait değil

ne bir kalbe

ne bir toprağa

varlığı

yokluğu

emsalsiz

anlarlar mı

an gelir

belki

anlarlar

zarif naif ruhu

yüreği serçeyi

Sibel Karagöz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın