Kıldan ince,
Kılıçtan keskindi sesinin soğuğu…
Buzdu ayazdı şehrin sıcağında…
Olsundu…
Vursundu boynumu…
Boynum kıldan inceydi hükmüne…
Sevsin diye sevmemiştim ben…
Fazlaydı ruhum bana,
Adadım…
Yeşermeyeceğim iklimin,
ılık nefesine kapıldım,
yanıldım ait oldum belki de…
Belki hasat zamanı…
Bir kuru kasırga,
oynatmış köklerimi yerinden,
Koparmış beni içinden,
Kör bir makasla kesmiş,
Umuttan umudunu…
Umut uçurtmamızın ipini…
Söke söke içinden atacak belki de beni…
Olsundu…
Sunaklarda kanımı kattım,
Gizli saklı gözyaşlarıma…
Vursun boynumu ihtişamlı kılıcıyla…
Bu can feda yoluna…
Kanım can olsun toprağına…

Oruç Erkan
Son Şiir**************************💙💚❤

3 thoughts on “Kılıçtan keskin”
  1. Ahmet Arif şiirlerini bilir misiniz belki isteyerek belki istemeyerek gerçekten onun gibi bir şiir yazmışsıniz.abi

    1. Teşekkür ederim kıymetli kardeşim Ahmed Arif de benim Nazım Hikmet de Hasan Hüseyin de ve daha nicelerinin tozuna bulanmış “tohum’um”…
      Onların topraklarından filiz filiz büyüyorum…
      Okumaya fırsat bulamıyorum yazmaktan 😊

orucerkan için bir cevap yazın Cevabı iptal et