eylül’ü sol’uma sokan düş

sırtıma kambur

offf desem

duyan olur mu

sırtımda ki küfeye el atan olur mu

ayaklara derman

yüreğe ferman

hani nerede

canıma can

yoluma yoldaş

uykularım firar etmiş

ufkum geceye sarılmış

çiçeklerim sana küsmüş

açmıyor

kokmuyor

eylül’e bezenmiş

yapraklarımdan yansıyınca

uyandım dökülen yapraklarca

solan ağlayan

yüzüm gözüm

elim ayağım

can kesiklerim

kırıklarım

döküldü

ayaklar altında

basıp basıp

farketmediğin

düş

düşüm

döşüme hançer

eylül’ü sol\uma sokan düş…

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın