YÜREĞİN MEVSİMİ MEVSİMİN İŞÇİSİ

mevsimlik işçi gibiyim

baharın kollarında boyun bükmüş

elimi toprağın altında dürmüş

güzün yapraklarına öykünmüş

öykülerim savrulmuş

sararmış yapraklara

kıraç toprakların yüzüne

tanın turunçtan yalımına

alev olmuşta cayırdamış

dışım el olurda yakar

içim sel olurda boğar

soğurum

can’dan

tan’dan

ruhta yatandan

soğurum

içte mevsimin yüreği

yüreğin küreksiz işçisi

buzdandı duvarlar

ne yürek ne kürek

ılıtmadı yelin soğuğunu

yaşatmadı baharın meltemini

yüreğin mevsimi

mevsimin işçisi bu yürek

güzde kaldı

baharı solumadan

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s