Gönüller Divvanı

Yorgun gözlerimizin ardında yalnızlığa gömülüyor bakışlarımız,

Bazen sözlerimiz bile bizim celladımız,


Belki bir gün kendini içimizde de sulhu sağlarız,

Ama nasıl olurda maazinin sayfalarından suçlu çıkarız.


Cümlelerimize acılarımızı gizliyoruz ,

Bazan dillerimiz ile gönüller kırıyoruz,

Her seferinde kabahati başkalarında arıyoruz,

Neden pişmanlık divanında kendimizi yargılanıyoruz.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s