HÜZÜN DAMARIM DA EYLÜL EYLÜL AKAR

hani dökersin ya içini

küfredercesine

bağırır çağırır

içinden tren kalkar

anılar depreşir

zılgıt olur

yaşlar inci tanesi gibi dizilir

koynuna girip uykulu uykulu

bedenine yaslanır

hüzün kaderine kadeh kaldırır

şerefe nidalarıyla

eylülde öfkesini bütüne sarar

yapraklara fırtınalı tokatlar

ata ata döker

köpürüp köpürüp kadehlere sığmaz

bardaktan boşalırcasına dökülür

ayaza bırakır benliğini

nadasa bırakır gibi

yeri göğü inletir

sessizliği bıçak gibi keser

yine de umudu

güneşin koynuna bırakır

sabahın ilk ışıklarıyla

süt dökmüş kedi gibi kıvrılır

ben eylül’ü içimde yaşarım

mevsim baharsa da

hüzün damarım da

eylül eylül akar

Sibel Karagöz

2 comments

  1. Eylül Bu. Ne Yapacağı Hiç Belli Olmaz.

    Sen sen ol kanma eylüle
    Zira bırakır gider bir gün
    Sen sen ol kanma eylüle
    Zira o hüzünlere sürgün…

    HATIRAM OLSUN

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s