BENİM ÜLKEMİN KADINLARI

an’sızın ağlamak gelir

ardından atlılar

nal toplata toplata

yağmur yağar

kum denize karışır

sular seller kesilmez

korku ayaklanır

öyle koca koca adamlar

elleri kolları kuşanmış

geceyi giymişler

gözleri kurşuni siyah

ellerimden düşer

mağlubiyet

benim ülkemin kadınları

mağlup doğarlar hayata

sesleri titrek

yürekleri ürkek

gözleri korkak

millerin gölgesinde

kuzgun geceyi

dam’a

yitikliğini yünlere sarar

bir çift hür çorap

giydiremez

tutsak ayaklara

benim ülkemin kadınları

prangalarını

diline vurulan kelepçeyi

topraktan ekin söker gibi

sökemez

benim ülkemin kadınları

korkularını mil gibi çeker

göze

söze

ağıtları vardır

yürekleri dağlayan

yağmurları vardır

sinesine inen

acı oturmuştur sofralarına

ekmek su gibi

boğazlarından ciğere

yangın olur

yanarlar

ateşi yok

külü var

günü yok

dünü var

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s