Hazine – i Mânâ

Ne kirden pastan kurtuldu yüreğim Bi’ garip bakıp bana deli dediler.
Hiç bi’ zaman sevdiğim kadar sevilmedim Bi’ an zaman durdu ne yapacağım, bilemedim. Olamadılar kara kediler kadar, Bi ‘firavun kadar boş baktılar.
Üç sene mi yediler, yiyenler Eb-u Cehil kadar cahildiler.

Dört duvar oldu arkadaşım, Ferhat deldi duvarlarım.
Ferhat, figan oldu feryatlarım, Ayrılma sebebim oldu hastalığım.
Ailemden ayrıldı her ikisi de,
Tırnaklarım doldu topraktan kirle,

İğrendin demi aslı alın teri,
Bu hayat hep böyle ta’ ezelden beri,
Her işte çalıştı bu kardeşin,
Hayatı hep veresiye hiç olmadı peşin,
ALLAH yolunda ölesiye dönmeyecektir kesin,
Ne bitti azaldı serserisi, keşi Ayırmamak lazım ne lazı ne de çerkezi
😌🙏…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s