S’Apansız Harfler

teraslarda bıraktım

ihtiyar mecalsiz ruhumu

bir kapıyı

utangaç ellerimde

araladım

teraslarca pencere

umudumu büyüte büyüte

merceklerce ayan beyan

kör gözüme sokuşturdu

uyku gibi düş gibi

boncuk boncuk

utangaç ellerimde can buldu

ben her birini üleştire üleştire

sol’uma yoluma

som bir nefer gibi

serptim

her gün

umudumu büyüte büyüte

güz’ümü bahara

yüreğimi s’apansız harflere

teslim ediyorum

içimin serçeleri

kanatta

gülüş

yanakta

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın