sessizdir harfleri

bilmeyen anlamaz

bilinmeyen bir dili vardır

gözlerin

sen

sadece ağlamak için mi

koymuş rabbim sanıyorsun

öyle değil

yürekten seversen

okunur

öğretisi

öğreteni

yoktur

annemin tek bir lafı katletmeden

mutlu mu ?

mutsuz mu ?

endişeli mi ?

heyecanlı mı?

anlayabiliyorum

belki

çok sevdiğimden

belki

gözleriyle okşadığından

belki

bin kelimeyi bakışlarına

yüklediğinden

belki

başka gözlerde göremediğim

şefkatle tanıştığımdan

sıcacıktır

o bir bakar

tonlarca kucaklayan kollar

cansız çocuk bedenimde

raks eder

o bir bakar

dünya kucağıma iner

o bir bakar

gözleriyle okşanırım

üç yaşında çocuk gibi

ve

kaç yaşında olursam olayım

göz yaşlarım onun yanında

özgürdür

muslukları bir onun

okşayan gözleri kapatır

annemdir

okşayan gözleridir

bense hep üç yaşındaki çocuk…

Sibel Karagöz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın