günde yorulur ,incinir,kırılır

sen bilmezsin

o da demez zaten

ama kızara ,tozara

küçüle küçüle

ezile ,büzüle batar

ağrısını ,acısını

ay’a tuttura tuttura batar

ay aldığı derdi tasayı

kırpa kırpa serper göğe

gök Işıl Işıl parlar

bakan gözünü alamaz

bilmez ki günün dertop edip

serdiği

içlerine sığmayan

dertleridir…

gün güzelliklerle doğmak için

tatlı uykusuna dalmıştır

bir de huzur bırakmıştır göğe

içi içine sığmayan

derdi tasayı koyacak

yer bulamayanlara bir ferahlıktır

göğe bakın

durmadan

korkmadan

cepli ,cepsiz

esir yada özgür

kara yada beyaz

herkesin eşit olduğu

göğe bakın

huzur düşsün

göz kapaklarınıza

düş düşsün gamzelerinize

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın