siz hiç dakikaları saydınız mi?

saat adımlamasın diye

el açıp dua ettiniz mi?

ben ettim…

geceler hırkası

mevsimler arkası

seneler ayakları

sırtımda yüküm

bağrımda hasretim

izlerin neferim

hiç durmadan,duraksamadan

ellerim ceplerimde

yol aldım…

siz hiç içinizde büyüttünüz mü?

sevdayı

muhatapsız,harfsiz,bedensiz

yada şekilsiz

içinizden çıkarıpta

kendi çıplak gözlerinizle

dokundunuz mu?

sevdim ama

ay mı

güneş mi

bulut mu

yıldız mi

belki belki

bir gök cismi

hiç bilemezsiniz

bilmedim

bilemediğim

ardından

gitme diyemediğim

ses boğar

harfler yakar

yutkunma güçlüğü yaşarım

bir çeşit intihardır

susmak

susturulmak

ben hep az sonralar içindeyim

zihnimde

hep o an

silemediğim

seslendiremediğim

harflere boyun eğdiremediğim

o az sonralar

belki yüz milyon kere canlandı

zihnimde

ve her canlanışta

“gitme”

dedim

sen yine arkanı dönüp

“gittin”

işte susmak

işte zorunda bırakılmak

işte intihar

geride kalanlara

az sonrası hep bir cehennem…

Sibel Karagöz

2 thoughts on “AZ SONRASI HEP BİR CEHENNEM”

Bir Cevap Yazın