KİRPİK DÖKER BAHTIM

küstüm çiçeğinin yaprakları

dökülüyordu gözlerimden

fer fecir açıyordu

mevsimler değişiyor

kah şal oluyor

soğuk soğuk sarıyor

kah yağmur oluyor

selleri sırtımdan aşırıyor

kah kar oluyor

saçlarımın tellerinde

öbek öbek yerleşiyor

üşüyor

tiril tiril bedensiz ruhu revan

üşüyor

çiçeğim dalından

dalım budağımdan

kırığım hal bilmez canından

düşüyor da

suskunluğum üşüyor

ciğerimden

üşüyor

küskünlüğüm kirpik döken

bahtımdan

soluğumda bıçak sırtı sözler

havayı döve söve

arzı endam ede ede

üşüyor

baharın ortasında

güz gülleri gibi

küse küse

üşüyor

çiçeğim

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s