Sükut

Yalnızlığımızdan suskunluğumuza kimler girebilir çehremize?

Hayat senaryo, kumların dibinde pranga benliğimizi saklayan.

Geceden geceye kimler koşturabilir ömrüne?

Zafer, bulguların nesnelliğindeki sessizlik,

Sükutu sökmek kalplerden.

Bir ant gibi şehri fethederken

Acıları kavura kavura dökmek mezarlara.

Başlangıçlar arasında mabetleri savurur rüzgar,

Kaybolmaya yüz tutmuş iskele.

Hangi acının merhemi ağdayla oturmuş dehlize?

Kalemdir süngü, topraktan fırlayan mavi serinliklere.

2 comments

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s