MAVİYİ ÖZLERİM SENİ ÖZLEDİĞİM KADAR

Gecenin kara yüzü göründü yine
Çatı katımın penceresinden.
Ayın şavkı Karadeniz’i aydınlatıyordu.
Uykusuzdum, birazda sarhoş.
Sensizlik mi çarpmıştı beni
Yoksa içtiğim rakıdan mıydı bu bendeki baş ağrısı.
Ben her gece seni özlerim,
Sensiz sessizliğimde her gece seni ararım
Ama yine bulamam.
Boş kağıtlara seni yazarım da
Yine anlatamam seni
Ve beni anlamaz kağıtlar.
Bu halime en çok içimdeki çocuk güler.
Her şiirim senin adınla başlar,
Her şiirim senle biter de sen bilmezsin.
Gecenin karasını maviye boyarım sen yokken,
Ben maviyi özlerim seni özlediğim kadar.

Şiirbaz
01. 01. 2001

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s