İÇ SESİN İÇLİ İÇLİ HARFLERİN DE AĞLAMASI

uykulara yürümüştüm

yada öyle sanıyordum

sandığıma da kanıyordum

bazen yokuşlarda susamak

bazen kumlardan kalelerin

altında kalmak

çocukluğumda yol almak

bazen de özlemek

sırtımda derin ağrılar

bırakırken

iç sesim içli içli

harflerini ağlatmaya

başladı…

sesimi yuttum

dinliyor ,şaşırıyor

ağzımı elimle

düştüğü yerden kaldırıyorum

içim dışımı dinliyor

dışım içimi

“özledim “

ses kulağımdaki çınlamasını

dinliyor,bitince başlıyor

bazen diyor bazen

arardı …

öyle saatli saatsiz

anlattığını hatırlamam da

sesini duyduğumda

geceyse de

gördüğüm görmediğim

dünya

aydınlanır dı

nur inerdi de elimden tutar

göğün merdivenlerini

adımlardık…

tüm evreni ayaklarımın altına

sererdi…

o bazenler var ya

sesini özlediğim bazenler

“bazen “

değil

her zaman

düşlü düşsüz

ararım…

alo diyemem…

Sibel Karagöz

2 comments

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s