İNSAN HEYKELİ

Yorgun ve bîtab bir haldeyiz uzaklıklardan
Hayal bile kurulamıyor şu sıralar
Hayatımız bizden habersiz süren uzun bir yolculuk…
Biletleri kayıplarda…..
Kapılar ile örülü duvarlar içinde
Bir yönelim ki açtığın an değişiyor imtihan

Vakit kayıyorken avuçlardan
Biz yalnız bir heykel gibi duruyoruz
Zamanın kucağında
Oynuyor, ellerinde sımsıkı tutuyor,vuruyor
Yontuyor, boyuyor, kırıyor
Fakat biz hep yarım kalıyoruz kürenin ortasinda

Sesimiz, duygumuz, düşüncemiz ebedi suskun.
Biz bir heykele dönmüş insan figürü
Ellerin arasında debeleniyoruz oyuncaktan farksizca
Tatminkar eyliyoruz duygularini her daim
Teslim olamiyoruz serzenişler havada
Bilmiyorsun ki bir kulaklikla başında


Nefis dünyaya sitem et diyor kolaydan
Gözler yılgın üstündeki karanlıklardan
Penceren yarı açık zaten duvarlardan
Takatsiz kalıyoruz ısrarlardan
Ümidimiz kırılıyor bu zamanlardan
Ta ki bir ışık huzmesini görene dek dualardan


Farkedince gücü ,kuvveti
Avuçlara saklanan kıymeti
Herşeyi izleyen bir kudreti
Susuyoruz yavaştan
Ümidin o ışığına sarılarak her yaştan
Bekliyoruz kaderin sonucunu Haktan

Banu Yurtsever

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s