kayıktaydı ömrüm

dalga dalga

yıkıldım

yakamozların şavkıydı

kursağımdan geçen

nesnel batışlarım

çırpına çırpına

suya kesilmişti

soluklarım

insan bir liman

arıyor

sırtıma dağ

ayağıma vatan

dilime baba

ben o limana

çıkamadım

bakışları üvey

toprağı yaban

dili yabancı

limansız kaldım

öznesi

küreksiz kaldı

bu üveyik yürek

Sibel Karagöz

2 thoughts on “ÜVEYİK YÜREK”
    1. Çok teşekkürler değerli büyüğüm okuyan yorumlayan yüreğiniz var olsun…🍃

Bir Cevap Yazın