Bazen konuşmak istemiyorum, bağıra bağıra susuyorum… Görüyorum ki herkes haklı davasında, herkes masum aslında. Bir benmiyim bu yanılgıda? Bir başlasam arka arkaya dökülecek cümleler sonra, sağanak olup yağacak göz yaşım. Durmadan dönen bu çarkın içinde görünmeyenim. Yitip gittikçe hayallerim daha bir soft geliyor hayat gözüme. Sabrın sanatını çiz deseler, koca bir tablo olur zihnimde ve hangi rengi alsam soluklaşır elimde. Gözlemliyorum herşeyi ve herkesi… En acı olanı da neyi yapmam diyen varsa kaçmam gereken yer hep ta kendisi

By essizlik

Kadınca düşünmenin böylesi zor olduğu bir evrende, istenen değil hisseden bir kadın olarak var olmaya çalışmak...

Bir Cevap Yazın