şair der ki;
heybemde yıllanmış yılkılarım
ayağımda tozlanmış yıllarım
sinemde gül yüzlüm
midemde uçmaya hazır
kelebekler
adımlarıma ayak
kanatlarıma kol
kanımda bir acı
harf harf
kanar
düşler bölünür,uyanır
aklıma düşer
yaşamak
öyle
hal bilmez
kanlı canlı
sabi
cin göz
dayanamam da
yaşa derim
yaşa
emzikten düşmüşcesine
bu sefer
silgisiz
kalemsiz
gelişine
gidişine
eyvallah
çeke çeke
yaşa
ayaklarını kumlara
soka soka
güneşi tanın elinden
ala ala
ömre ömür
kata kata
teninden tenime
maviyi
yamalaya yamalaya
yaşa
o gün bugün
ölmem ben bir daha
ölmem
Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın