ay düşer düşlerime

ayan beyan ortaya çıkar

yalnızlığın öksüz bebesi

sesizliğimin

beyhude yalın

ayak sesleri

yoklar

pusuda

gardiyanlar gibi

esaretimin yaşları

bakar da

soğuk soğuk

düşürür harfleri

toplarım

eskimiş

parçalanmış

yaban harflerimi

yeni tümceler

mayalarım

eskimemiş

umuda

sararım

ateşi içinde el yakan

çoğu devrilmiş

evrilmiş tümceler

isterim ki

gözüne değsin

yara’lasın

bazen de

yazıp yazıp

tek kalemde

çizerim

yalnızlıktır kabilem

zürriyettir tümcelerim

sığınaktır yaşlı harflerim

dokunsa da

bağrı yanık

tüm’celerim

yazarım

damdan düşer gibi

Sibel Karagöz

One thought on “TÜM’ce”

Bir Cevap Yazın