Keşke sevmediğim yönlerimle yeniden tanışsam,
Var olanda güzelliği gören, bilinmeyen de ise hikmeti sırrı arayan olsam.
Yaşamı ince çizgilerle ele alıp, kötülüğü men eden yüreklere sarılsam.
Yürüsem sorgusuz ve sualsiz,
Kurumuş bir yaprağa can, boynu bükük bir hayvana barınak olsam.
“El görür, eller ne der” kıskacından kurtularak özgürce tüm mutluluğu bağrıma bassam.
Çok şey var düşlediğim, düşümdekileri henüz gerçekleştiremediğim,
Fakat vazgeçmeyerek hayata iyilik için söz verdiğim.

2 comments

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s